Heej, we zijn weer in Vietnam, onze tour door Cambodja en Laos zit erop. Maar eerst nog  Phom Penh, daar hebben we de killingfields en gevangenis S21, deze is in Phom Penh, bezocht. Niet echt een leuke vakantiebestemming. Dus daar geen leuke verhalen over. Na al deze ellende hebben we nog een tour door Phom Penh gehad met een Tuk-tuk en s’avonds een gezellige avond in de hoofdstad. S’morgens vroeg uit de veren en vertrokken naar Siem Reap.

 Daar hebben we onze eerste relax/uitslaapdag gehad. Heerlijk weer een keer zonder wekker wakker worden. Een beetje rondgehangen marktje bezocht hier en daar, die waren er genoeg en mijn eerste souvenirs gekocht. S’avonds heeft een tuk-tuk ons naar de zonsondergang gebracht, maar helaas de zon was al veel eerder verdwenen. Het regende pijpestelen. Dan maar alvast de Angkor Wat, in sneltreinvaart bezocht. Dezelfde tuk-tuk zou ons de volgende dag rondrijden door Angkor. Dus weer eens lekker vroeg uit de veren, rond half vijf ging de wekker, heb je wat aan je dag he. Eerst onze gids nog opgehaald en onze tempel-tour kon beginnen. Zo wat een bouwwerken en sculpturen en dan ook nog hele mooie nuawkeurig uitgehakte tekeningen/verhalen. Het hoefde ook allemaal niet in één dag klaar te zijn. Rond een uur of 3 volgens mij was onze tour voorbij en gingen onze tour door alle souvenir-winkels beginnen, hiervoor kreeg onze chauffeur aan het eind van de maand weer benzine voor. Dus we dachten helpen die man. Maar na drie winkels achterna gezeten worden door de winkelbediendes, hadden waarschijnlijk niet veel te doen, zijn we Siem reap weer in gegaan. Erg gezellig daar maar na een paar dagen heb je het wel gezien. Nog een goeie massage/kietelbeurt van de plaatselijke masseuzes gehad, nog nooit zo gelachen hahaha.

Op naar Laos, met het vliegtuig naar Pakse, we wilden eigenlijk naar Vientiane, maar dat ging niet. O ja daarna toch weer wel, maar uit eindelijk toch niet. Hahaha, maakt toch niet uit, naar Pakse is toch niet zo duur, zei ze nog. Nou dat hebben we geweten, s’morgen met een lokale bus, met zakken suiker in het gangpad en een paar ganzen op het dak. Hup naar Vientiane, waar we na honderd stops, weet ook niet waarom zoveel, de chauffeur waarschijnlijk zelf ook niet, en 19 uur in de bus eindelijk in Vientiane. Waar we één dag gebleven zijn, om vervolgens naar Vang Vieng te gaan. Vang Vieng echt een aanrader, als je van friends houd. Iedereen hangt er voor de tv cheers, uhhh o nee (grapje Arjen) friends te kijken.  Maar er was nog veel meer te doen, zoals tubing. Echt lachen , met een opgeblazen tractorband over een riviertje drijven en bij elke kroeg, die er veel zijn word je naar binnen gehaald om een biertje en jawel hoor ze hadden ook emmers met cocktails. Maar een palmwiskey op z’n tijd is natuurlijk oiok wel lekker. Eén groot feest dus en je kent ons, we zijn  van die plakkers dus we kwamen in het donker ergens voorbij het eindpunt een keer uit het water gevallen. De volgende dag nog een keer getubed, nee niet weer langs die kroegen, maar door een cave en daarna lekker in de regen nog een heel stuk gekayakt. 

 Toen begon onze reis van Vang Vieng naar Ninh Binh waar we nu zitten, wat een tocht zeg. weer eens geen airco in de bus, alleen het eerste half uur en daarna ging het over op a.r.ko. Wat een chauffeur zeg volgens mij had ie haast. Gelukkig was het eerste stuk in het donker en konden we half slapen liggen hangen. Bij de grens van Laos en Vietnam was het één grote bende wie het eerst komt wie het eerst maalt kennen ze niet. Hier zijn ze van wie he eerst zijn paspooret terug heeft, heeft geluk. Toen begon onze dodenmansrit, om wat benzine te sparen (volgens mij) deed hij de afdalingen maar zonder motor en op de rem. Ohohoh, maar gelukkig was de eerste benzinepomp, onder aan de voet van de berg en hoefde we de bus niet de berg op te duwen. Remmen voor tegenliggers en andere verkeersdeelnemers deed hij niet, slalommen en claxoneren is toch veel leuker.

 Daarom nemen we morgen maar zelf het heft in handen  en huren we hier een scooter om de omgeving eens te bekijken.