Hoi,

Het duurt niet lang meer, en gelet op ‘t gewicht en volume wat ik momenteel aan het meezeulen ben is dat wellicht ook ‘t beste. Dirk is geslaagd voor z’n open water diploma, en we hebben zijn laatste duik dan ook samen als buddy’s gedaan. In totaal heb ik twee keer gedoken en meer is ook niet echt nodig, want het is geen Belize of Thailand hier. Desalniettemin is er toch genoeg te zien en was het zeker lachen!

Momenteel zitten we in Mui Ne, een plekje op een paar honderd km van Saigon, aan de kust. Het staat er bekend op dat hier volop gekitesurfd wordt, maar niets van dat al. Voor het eerst sinds we op vakantie zijn beleven we een echt rainy season. Gisteren heeft het grotendeels geregend en vandaag regent het de hele tijd. Met sommige momenten typisch rubberbotenweer. Jammer maar helaas. Vanochtend hebben we tussen de druppels door nog wel de zandduinen bekeken, een vissersdorpje (nice pictures), en red canyon (deze naam is sterk overdreven, het is gewoon een rood gekleurde hoop zand, wel met een mooi uitzicht overigens) bezocht. Alles in een hoog tempo, klik klik kijk kijk en weer verder. Sja, leuk allemaal, maar als je er zo druipend van raakt is de lol er wat sneller af. Vanmiddag wordt ‘t dan maar een biertje drinken en nog een (en…), de goesting zullen we blijven vasthouden hehe.

En morgen sjouwen (ja, met mij is het net zo gesteld als in Peru en Thailand – had ik maar een kameel of zo – alles is ook zo goedkoop) naar Ho Chi Minh en maandag dus op huis aan. Waarschijnlijk is dit dan ook de laatste post. Voor zover wij nu weten is er niets aan onze vlucht veranderd, dus voor de taxiservice: op de afgesproken tijd is nog altijd ‘on’.

Dus allemaal bedankt voor ‘t lezen, en jullie reacties die ons steeds weer dat happy home gevoel terug gaven. En tot de volgende wereldreis… zou ik iets kunnen boeken voor september, hehe?

Arjen